به گزارش خبرنگار املش ما ، اقدامات خودكشي بعد از رويداد هاي استرس زا، مخصوصا رويدادهايي كه باعث از دست دادن حمايت اجتماعي مي شود مثل از دست دادن همسر،دوست يا خويشاوند را شامل مي شود.

 

بسياري از مشاوران معتقدند شخصي كه فكر خودكشي دارد، بطور موقت از لحاظ عاطفي و هيجاني صدمه ديده است و نميتواند در آن لحظه تصميم منطقي بگيرد.اشخاصي كه مكررا اقدام به خودكشي مي كنند اغلب موفق به كشتن خود ميشوند.

 

اقدام به خودكشي يا داشتن افكار جدي در اين رابطه جز موارد اورژانسي در روانپزشكي و روانشناسي محسوب مي شود و به همين دليل اين افراد بايد به سرعت شناسايي شوند
در سنجش خطر خودكشي بايد به موارد زير توجه شود:

_نشانه هاي كلامي بصورت مستقيم يا غير مستقيم به خودكشي :گفتن خداحافظ يا ارزو ميكنم كاش مرده بودم و …

_ تلاش براي منظم كردن امور شخصي براي رفع و رجوع:بخشيدن اموال ارزشمند

_احساس غم،فقدان انرژي

_بي حوصلگي: بي ميلي نسبت به معاشرت ، كناره گيري از دوستان

_طغيان هاي هيجاني ، به گريه افتادن

_افت تحصيلي: غيبت از مدرسه يا دانشگاه، مشكلات انضباطي

_بي توجهي به سر و وضع شخصي

_تغيير در خواب و اشتها

_افسردگي:شامل احساس شديد گناه و شرم، انتقاد از خود و خشم

_حس بي ارزش بودن و برخورداري از عزت نفس پايين
تكنيك هاي مقابله با بحران خودكشي:

اگر كسي به شما بگويد كه به خودكشي فكر مي كند يا اقدام به خودكشي كرد، امكان دارد ترسيده و دستپاچه شويد و يا احساس كنيد بار سنگيني روي دوش شماست. حق داريد. در چنين مواردي هدف شما اين است كه او را ترغيب كنيد تا بتواند تفكرات مخرب خود را بيرون بريزد. معمولا اين افراد مستقيما بازگو نمي كنند كه مي خواهند خود را بكشند. آنها در عوض تمايل دارند جملاتي از اين قبيل بگويند: من بيشتر از اين، زندگي را دوست ندارم يا از زندگي خسته شده ام.در چنين مواقعي مستقيم بپرسيد ” آيا شما در فكر خودكشي هستيد؟ ”
_به صحبت كردن ادامه بدهيد: آن فرد را تشويق به صحبت بيشتر كنيد ، با سوالهايي نظير (چه اتفاقي افتاده؟) ، ( از چه چيزي دلخوري؟ ) ، ( دوست داري چه اتفاقي بيفتد؟ ).
اين سوالها باعث مي شود فرد ترغيب شود نيازهاي ناكام شده را ابراز كند و مقداري تسكين يابد، اين سوالها دقت فكر كردن به شما را نيز مي دهند.
_شنونده خوبي باشيد: براي كسي كه افكار خودكشي را بيان مي كند يا احساس نااميدي و بي ارزشي مي كند، حمايت كننده باشيد. ممكن است باور داشته باشد كه وضعيت نااميد كننده اش هيچوقت اصلاح نخواهد شد. به او اين اطمينان را بدهيد كه حضور شما به خاطر اين است كه مي خواهيد به او كمك كنيد. نشان دهيد كه مي فهميد او چقدر ناراحت است. نگوييد ” احمق نباش ”
_توصيه كنيد چيزي غير از خودكشي مشكلش را حل مي كند ، حتي اگر در آن لحظه آشكار نباشد. بسياري از افراد خودكشي را دو راه حل مي بينند: مرگ يا راه حل سحرآميز براي حل مشكلشان. شما بايد سعي كنيد چشم بندهاي ذهني را از اين افراد برداريد.
_بر اين موضوع تاكيد كنيد كه خودكشي آن فرد چقدر مي تواند براي شما و افراد ديگري كه دلسوز هستند و دوستش دارند، زيانبار است.
_از آن فرد بپرسيد چگونه قصد دارد دست به خودكشي بزند: افراد داراي برنامه ريزي دقيق و داشتن سلاح، بيشتر در معرض خطر هستند. بپرسيد آيا مي توانيد آن سلاح را براي مدتي در اختيار بگيريد.
_به كساني كه تهديد به خودكشي كرده اند نگوييد كار احمقانه اي يا ديوانه واري انجام مي دهند: نبايد بر تماس گرفتن باافراد خاص مثل والدين يا همسر اصرار ورزيد.ممكن است از همان ابتدا، تعارض با اين افراد
به خودكشي فكر كرده است.
_به آن فرد توصيه كنيد هم اكنون شما را براي دريافت كمك حرفه اي همراهي كند.مانند: مشاوره و تحت رواندرماني قرار گرفتن

سخن اخر اينكه فردي كه اقدام به خودكشي ميكند تمايل زيادي به زنده ماندن و زندگي دارد منتها بدليل انسداد فكري قادر به حل مسئله خود نميباشد و با اقدامش گوياي اين حرف ميباشد كه به من كمك كن من ميخواهم زنده بمانم.

راضيه رستمي فر
روانشناس باليني
مسئول اورژانس اجتماعي ١٢٣ شهرستان املش

Print Friendly, PDF & Email