معضل زباله در شهرهای شمالی کشور چندسالیست که در محافل کشوری مطرح است و علاوه بر زیان رساندن به طبیعت ، اهالی این شهرهارا نیز می آزاد.

زبالهبه گزارش خبرنگار املش ما، املش دومین شهرستانی بود که توانست مجوز شهرداری را در سال ۱۳۳۵ در استان گیلان بگیرد. شهری سرسبز و تاریخی که رئیس دولت هشتم آن را بهشت گیلان نامید.

در سال ۱۳۹۳ طرح تفکیک زباله در شهرستان املش با حضور پیمانکار بخش خصوصی آغاز شد و براساس گزارشات متعدد پیشرفت ۴۵ درصدی داشت و بنا به قول های پیمانکار قراربود تفکیک زباله به ۱۰۰درصد برسد ولی از سوی شهرداری تمدید قرار داد نشد و خود شهرداری املش اقدام به تفکیک زباله نمود ، پروژه ای که شهرداری تا به امروز در آن موفق نبوده است.

زباله هایی که مقدار تولیدشان به۲۰ تن در روزمی رسد بنابر گزارشات مردمی در حاشیه رودخانه شلمانرود سوزانده میشود و برخی روزها یا شب ها بوی تعفن در منطقه کیازنیک تنفس را دشوار میسازد.

باتوجه به قانون پنجم توسعه به منظور حفظ و بقا شرایط زیست محیطی در رودخانه ها،تالاب ها،دریا ها و سواحل آن جمع آوری و دفن زباله به شیوه ی فعلی در استان های ساحلی ممنوع شده است و باید طرح تفکیک زباله و بازیافت آن در اولویت قرار گیرد که همچنان زباله های املش یا در حاشیه شلمان رود سوزانده میشود یا دفن می گردد.

نکته قابل تامل اینجاست در جلسه کمیته پسماند شهرستان املش با حضور معاون عمرانی استاندار گیلان که در تاریخ ۱۳۹۴/۰۴/۲۴ برگزار شد از مهمترین مصوبات این جلسه رامیتوان به انتقال زباله های شهر های املش و رانکوه پس از تفکیک در مبدا به کارخانه کمپوست رودسر اشاره نمود.

زباله-های-رودخانه-کیازنیکحال سوال اینجاست چرا با گذشت چندین سال و برگزاری جلسات متعدد، املش بهشت گیلان به این روز افتاده است و رودخانه شلمان رود که منبع آب مصرفی مزارع میباشد محل دپو زباله ، که شیرابه های آن موجب آلودگی رودخانه و تخریب محیط زیست گشته است
ایکاش مسئولین همانگونگون که کمر همت برای آبادانی شهر بسته اند ، کمرهمتی برای جلوگیری از تخریب محیط زیست و ساماندهی زباله های شهری داشته باشند.

اشتراک این خبر در :