دیگر اتفاقی عیان و آشکار است که بعد از بروز نا به سامانی در برخی تصمیمات دولت و ایجاد نارضایتی های عمومی رئیس دولت محترم کمی از واژه های هیجانی و شاید به گمان مشاورین ایشان عوام پسند استفاده کند.

حرف های پلاستیکیبه گزارش املش ما ، مسلم معین در یادداشتی در مرصادنیوز نوشت: رئیس جمهور محترم جناب دکتر روحانی صبح روز گذشته فرمانداران منصوب دولت یازدهم را از سراسر کشور به پایتخت فراخواند. یک گردهمایی که شاید انتظار می رفت سطح سخنان رئیس جمهور در اندازه های عنوان نشست و مدعوین حاضر در آن باشد.

با نگاهی کلی به آنچه آقای روحانی به مستمعین خود که همگی والیان اجرایی شهرستان های کشور بودند ارائه کرد می توان گفت که شاکله اصلی سخنرانی رئیس جمهور و تمرکز ایشان بر مباحث انتخاباتی بود.

بعد از سخنان انتخاباتی، وی ترجیح داد که با همان ادبیات مبتنی بر کلی گویی در مورد مسائل هسته ای سخن بگوید و البته تصمیم گرفت _احتمالا به صلاح دید مشاورین _ از مباحث اقتصادی گذرا عبور کرده و چندان به بنزین گرانی های اخیر حرارت بیان خود را نزدیک نکند.

در خصوص سخنان هسته ای جناب رئیس جمهور گفتنی است:

الف) ایشان که پیشتر منتقدین مباحث هسته ای را کم سواد و بی شناسنامه خوانده بودند اینبار در طلیعه سخنان خود توصیه کردند که با زبان زشت و بد، بی ادبی، تندی و بی احترامی درباره مذاکره کنندگان سخنی گفته نشود.

این سخنان آقای روحانی را احتمالا باید به دلیل کسوت روحانیت ایشان به سنت خطابه خوان ها ارتباط داد… که ابتدا خودشان را توصیه می کنند به آنچکه نباید مرتکب شوند…

ب) معلوم نیست چه اتفاقی افتاده که آقای روحانی که خودش و تیمش حقوقدان بودند نه سرهنگ… ترجیح داد رخت حقوقدانی را از تن اعضای مذاکره کننده هسته ای برکند و آنها را سردار!! (فراتر از سرهنگ) خطاب قرار دهد. آیا اکنون که بحث گستاخانه غربی ها در بازرسی از مراکز نظامی ایران مطرح شده است و سرداران نظامی کشور پاسخ آن را سرب داغ دانسته اند می توان یک شبه از حقوق دان به سردار و سرهنگ بدل شد؟ یا بهتر است که در این مسیر سرداران حقیقی حرف آخر را بزنند؟

ج) جناب روحانی اعلام کردند که عده ای با شیرین شدن کام مردم مخالفند. یحتمل منظور ایشان قدرتهای جهانی و در راس آنها ایالات متحده آمریکاست که با دبه! و زیاده خواهی! به دنبال دسترسی به اسرار نظام، برچیدن قلب توانمندی هسته ای ایران و بازجویی از فرزندان دانشمند کشور در مقابل برچیدن تحریمها در زمانی نا معلوم و دلبخواه است که کام مردم ایران را تلح کرده و دومینوی اعتراض به توافق به هر قیمتی را در کشور به حرکت در آورده است.

د) آقای رئیس جمهور در بخش دیگری از سخنان خود گفتند که “حالا یک نصیحتی یک وقتی رهبری معظم انقلاب می کنند، چون رهبر باید نصیحت کنند باید ارشاد کنند،همه راه می افتند، همه توصیه دارند”

تردیدی نیست که حجت الاسلام روحانی به عنوان یک سیاستمدار با پیشینه قابل توجه و البته یک کارشناس اسلامی و دینی کاملا متوجه هستند که سخنان رهبر معظم انقلاب شرعا و قانونا یک منشور لازم الاجراست، توصیه های سایرین هم از باب دلسوزی و دغدغه مندی. به احتمال قوی خستگی ناشی از زحمات شبانه روزی ایشان باعث شده است بیان موضوع به گونه ای باشد که مخاطب حس کند آقای روحانی نتوانسته است در لفظ، میان یک منشور لازم الاجرا با توصیه سایرین تفکیک قائل شود که به احتمال قوی در تریبون های آینده اصلاح خواهد شد.

اما در باب سخنان انتخاباتی رئیس جمهور هم گفتنی هایی هست:

الف) اولا این موضوع چندان قابل دفاع نیست که رئیس جمهور اسلامی ایران در جمع فرمانداران سراسر کشور قسمت عمده سخنان خود را تنها به انتخابات حدودا ۱۰ ماه آینده اختصاص دهد. چرا باید انتخابات آینده در شرایطی که فرمانداران کشور مسئول  و مدیر بسیاری دیگر از خدمات و دغدغه های مردم هستند تنها شاهد شنیدن توصیه های انتخاباتی از سوی رئیس جمهور باشند؟ پس خط مشی های محرومیت زدایی و خدمات رسانی به مردمی که هنوز از گرانی های سرزده دولت دلخور هستند چه می شود؟ آیا امروز دغدغه بطن مردم انتخابات است یا برخی سوء مدیریت ها در توجه به معیشت مردم؟ چرا باید انقدر انتخابات برای دولت حساس باشد؟

ب) گرچه آقای روحانی در این سخنرانی اعلام کرد که دولت فراجناحی است اما با بیان جمله “اگر این جناح در انتخابات پیروز شود اما انتخابات دقیق و در چارچوب قانون و سالم نباشد ما شکست خورده ایم” تلویحا دولت را نزدیک به یکی از جناح های سیاسی عنوان کرد.

همچنین بهتر است وزیر محترم کشور گزارشی از فعالیت های حزبی فرمانداران (نه نظرات شخصی که رئیس جمهور به آن اشاره داشت) را به آقای روحانی ارائه کند.

عضویت فعال بسیاری از فرمانداران در حزب کارگزاران سازندگی و اعتدال و توسعه (رئیس حزب آقای روحانی است) شرکت فرمانداران و وزرا در جلسات حزبی و انتخاباتی، فرماندارانی که رئیس حزب منحله مشارکت بودند، فعالیت حزب ندای ایرانیان در دل استانداری ها، شرکت مدیران سیاسی در جلسات انتخاباتی پشت درهای بسته و… شاید اعلام فراجناحی بودن دولت توسط روحانی یک توصیه و منع از این رفتارهاست… شاید تأکید رئیس جمهور بر عدم مداخله برخی از دستگاه ها در انتخابات به دلیل رسیدن همین خبر ها به ایشان باشد.

ج) آقای روحانی در اظهاراتی حقیقتا تاریخ گذشته و البته پایین تر از سطح مستمعین خود سخنانی گفتند که البته عصر همان روز دستمایه رسانه های معاند قرار گرفت. آیا در خواست استفاده از صندوق های پلاستیکی و شفاف برای اینکه مردم ببینند صندوق از اول پر بوده یا خالی در حالی که چندین انتخابات است که صندوق های پارچه ای منقضی شده و از همین صندوق های به قول رئیس جمهور شفاف! استفاده می شود مصداق اتلاف وقت خود رئیس جمهور و فرمانداران کشور نیست؟ آیا درخواست رئیس جمهور برای استفاده از این صندوقها در حالی که خودش مجربی انتخابات است از شوخ طبعی آقای رئیس جمهور است؟

د) آقای روحانی تأکید بر سالم بودن و آزاد بودن انتخابات داشتند. آیا تأکید بر وقوع یک اتفاق به معنای این نیست که یا آن اتفاق تا به حال نیفتاده یا قرار است که با تردید مواجه شود؟ باید این سوال را از آقای رئیس جمهور پرسید که اگر انتخابات ها تا کنون شفاف و آزاد بوده است دیگر بیان سخنی که علتی برای  آن نیست از سوی ایشان چه ضرورتی دارد که بخواهد تیتر رسانه های ضد ملت شود؟

اگر هم منظور رئیس جمهور این است که انتخابات ها تا بحال چنان که ایشان می خواهد شفاف نبوده است اولین فرد یا تریبونی که زیر سوال است خود رئیس جمهور محترم و تریبون وی در گفتگو با فرمانداران نخواهد بود؟ (البته قطعا چنین نیست)که با اختلافی چند دهم درصدی به ایشان رسیده و همین صندوق های شفاف از آن صیانت کرده است.

البته دیگر اتفاقی عیان و آشکار است که بعد از بروز نا به سامانی در برخی تصمیمات دولت  و ایجاد نارضایتی های عمومی رئیس دولت محترم کمی از واژه های هیجانی و شاید به گمان مشاورین ایشان عوام پسند سخن بگوید. اشاره ایشان به رمال و جنگیر نیستیم هم شاید به دستگیری یک شیخ استخاره که از نزدیکان هاشمی رفسنجانی است  و ید طولایی در پیشگویی داشته است، بی ارتباط نباشد.

اشتراک این خبر در :